I, being poor, have only my dreams…

Dzisiaj krótki wpis. Od piątku nie mogłem na dłużej siąść przy komputerze, więc postanowiłem uczcić te dwie godzinki (1am-3am), które mam teraz dodając coś nowego na Pustyni.
A co dzisiaj? Kącik artystyczny. A konkretnie dwa wiersze poety irlandzkiego, Williama Butlera Yeatsa. Jeden z tych utworów czytałem już jakiś czas temu. Spodobał mi się niesamowicie. Niedawno znowu przypadkiem na niego trafiłem, więc postanowiłem zainteresować się resztą twórczości Yeatsa. I muszę przyznać, że jego wiersze mógłbym czytać i czytać. Zwłaszcza w oryginale, po angielsku. W tłumaczeniu na polski tracą moim zdaniem nieco swojego uroku. Ale jest to oczywiście jedynie moje odczucie. Warto dodać, że Yeats w 1923 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla.
Pierwszy wiersz to “He Wishes for the Cloths of Heaven”. Polskie tłumaczenie tytułu to “Poeta pragnie szaty niebios”. Wiersz napisany w roku 1899. Opisuje… A zresztą, nie ma sensu tego pisać, najlepiej samemu przeczytać. Najpierw w oryginale.

He Wishes for the Cloths of Heaven

Had I the heavens’ embroidered cloths,
Enwrought with golden and silver light,
The blue and the dim and the dark cloths
Of night and light and the half-light,
I would spread the cloths under your feet:
But I, being poor, have only my dreams;
I have spread my dreams under your feet;
Tread softly, because you tread on my dreams.

Piękny, prawda? A teraz tłumaczenie na polski. Tłumaczenie częściowo moje, częściowo wzorowane na dwóch innych przekładach tego wiersza.

Poeta pragnie szaty niebios

Gdybym miał niebios wyszywaną szatę
Haftowaną nićmi złotego i srebrnego światła,
Niebieską i bladą i ciemną szatę
Mroku i światła i półświatła,
Rozspotarłbym tę szatę pod twe stopy;
Lecz ja – ubogi, widzę ją tylko w marzeniach;
Rozrzuciłem ci me marzenia pod stopy;
Stąpaj ostrożnie, bo stąpasz po moich marzeniach.

Taak… Jak dla mnie ten wiersz jest po prostu arcydziełem. Krótki, zwięzły, a jednocześnie taki treściwy. Cudo, istne cudo. I mała ciekawostka. Utwór ten został wykorzystany w filmie “Equilibrium”.
A teraz drugi wiersz, który również przypadł mi do gustu, czyli “Death”. Po polsku oczywiście “Śmierć”. Utwór wydany w roku 1933 w tomie “The Winding Stairs and Other Poems” (“Kręte schody i inne wiersze”). Oto i on.

Death

Nor dread nor hope attend
A dying animal;
A man awaits his end
Dreading and hoping all;
Many times he died,
Many times rose again.
A great man in his pride
Confronting murderous men
Casts derision upon
Supersession of breath;
He knows death to the bone -
Man has created death.

I polski przekład. Tym razem już nie mojego autorstwa. Próbowałem co prawda go przetłumaczyć, ale było to jednak zbyt trudne. Dlatego prezentuję przekład autorstwa pana Leszka Engelkinga.

Śmierć

Trwóg i nadziei wyzbyta
Jest śmierć zwierzęcia w kniei;
Człowiek koniec swój wita
W trwodze, pełen nadziei;
On umarł wiele razy,
Raz w raz znowu powstaje.
Wielki człowiek bez skazy
Widzi morderców zgraję,
Drwina jest w jego dumie
I drwiąc żegna się ż życiem;
On śmierć na pamięć umie -
Człowiek: śmierci stworzyciel.

Nie wiem, jak wam, ale mi obydwa wiersze spodobały się niesamowicie. I trafiają do mnie. Nie wiem, czy wprawiają mnie w optymistyczny nastrój… Chyba nie. Ale czasem potrzeba i trochę melancholijnej zadumy. I właśnie w nastrój takiej zadumy wpędziły mnie te utwory.
Gdyby ktoś był zainteresowany resztą twórczości Yeatsa, zapraszam serdecznie tutaj – http://www.yeats.art.pl/. Strona może i nie wygląda zachwycająco, ale jest naprawdę godna polecenia ze względu na jej zawartość.

Na dzisiaj to tyle. Mam nadzieję, że wiersze spodobały się wam i zachęciłem was do Yeatsa ;)
Na następny wpis pomysł już jest. Teraz trzeba tylko znaleźć czas, żeby go napisać. A z tym może być ciężko…

PS. Wcięło mi gdzieś ładowarkę od komórki… Gdzie ta cholera może być? :p